PRZYDŁUGIE PODSUMOWANIE NASZEJ DZIAŁALNOŚCI W 2008 R.
W 2008 roku po raz pierwszy od zakończenia naszych wiosennych obozów w Mechelinkach, postanowiliśmy zrobić coś w tym rezerwacie. Nie tak dawno było to miejsce koncentracji ptaków wodnych i wodno-błotnych w trakcie wędrówek, miejsce ostatnich lęgów biegusa zmiennego w Polsce i innych ptaków gnieżdżących się na plażach i podmokłych łąkach. Dziś - z ptasiego punktu widzenia - szkoda słów. I nie wydaje się, żeby po rocznych doświadczeniach, można było liczyć na poprawę. Ilość osób, które przekonywały nas, że nie robią nic złego jak się co rano przejdą wzdłuż rezerwatu z pieskiem, w zupełności wystarczy, żeby o lęgach można było zapomnieć i w przyszłości. Rezerwat jest natomiast nadal największym skupiskiem chronionego mikołajka nadmorskiego w Polsce. W 2008 r., w trakcie naszego pilnowania, policzyliśmy 2.574 mikołajki. Dalsze 16 rosło poza rezerwatem, a 254 na ogrodzonej wydmie. Razem to ponad 2.800 tych pięknych, ale wrażliwych na zadeptywanie roślin.
Nasze pilnowanie rezerwatu miało w tym roku zapewne za mało walorów edukacyjnych, ale nie wszystko da się skromnymi siłami zrobić. Za rok oprócz tabliczek informacyjnych będą też duże tablice edukacyjne i ulotki. Tymczasem można ocenić co udało nam się zrobić.
Pierwsze pale z informacjami o rezerwacie i zakazach w nim obowiązujących wbiliśmy 17 maja. Od tamtego dnia do końca września byliśmy w rezerwacie 78 dni, początkowo tylko w weekendy, w miesiącach wakacyjnych prawie codziennie. Dwukrotnie wkopywaliśmy liczniejszą ekipą pale, a na koniec zimy zobaczymy co się z nich ostało i w jakim stanie i podejmiemy dalsze decyzje. Szczegóły z pilnowania są na dole strony. W ciągu tych 78 dni do rezerwatu weszło 2.619 osób, w tym 503 z rowerami! 348 psów, w większości nie na smyczy, towarzyszyło swoim właścicielom. Ten wynik daje średnio 34 osoby dziennie, pomimo wyraźnych informacji. Do tego 316 z osób poinformowanych o niestosowności łażenia po chronionych terenach, miało te uwagi gdzieś nie wychodząc na plaże lub ponownie włażąc na wydmę.
Liczba wszystkich naruszeń gwałtownie spadła po 4 lipca, kiedy pojawiła się większa część ogrodzenia. Jeszcze raz serdecznie dziękujemy Nadleśnictwu Gdańsk i p. Markowi - leśniczemu z Dębogórza, za przekazanie pali i ich transport na plażę. Bez tej pomocy bylibyśmy bezradni.
Najbardziej oczywiście złościło nas 13 kretynów na motorach, skuterach i quadach, gdyż idąc śladem takiego pojazdu można było liczyć nieodwracalnie zniszczone rośliny. Większość z wjeżdżających tymi pojazdami robiła to zresztą poza porą naszego pilnowania, a ich ofiarą padły m.in. rośliny przesadzone z miejsca, które będzie zajęte pod budowę rury z solanką. Niemniej udało się nam sfotografować jednego quada z tablicami i sprawą na razie zajmuje się Urząd Morski w Gdyni.
Wykres 1. Ilość osób obserwowanych w rezerwacie w ciągu dnia (brak słupka oznacza brak pilnowania, zawsze jak jesteśmy to i tak ktoś włazi). Żółte strzałki to nasze akcje wkopywania pali, dalsze analizy robiliśmy dla tych 3 okresów osobno |
Szczegóły włażenia są na wykresach, patrząc jednak na nie należy pamiętać, że przez maj i czerwiec pilnowaliśmy tylko w weekendy i że niebagatelny wpływ na zaludnienie ma pogoda (uwzględnienie pogody spłaszczyłoby wykres). Niemniej po 4 lipca, kiedy wkopaliśmy mnóstwo pali, widać wyraźną poprawę, którą też częściowo tłumaczy wykres nr 2. Niewiedza była głównym usprawiedliwieniem osób łażących po rezerwacie. O dziwo, dopiero po wkopaniu pali na całej długości rezerwatu (wykres nr 3) liczba osób wykręcających się niewiedzą wyraźnie spadła.
Powody, które podają ludzie wdający się z nami w dyskusję (często zawstydzeni) podzieliliśmy z grubsza na pięć kategorii. Najważniejsza jest prosta niewiedza (47%), czasem dodatkowo usprawiedliwiana (np. weszli z plaży, nie ma zakazu wjazdu rowerami, heh). Drugi w kolejności (23%) powód to coś, co nazwaliśmy "prawami nabytymi" - czyli, że zawsze było można łazić, albo, że przyjechało się z daleka, z wycieczką itp. Następne jest przekonanie o braku złego wpływu łażenia po wydmie (19%). Sporo ludzi (11%) ostro kombinowało wymyślając powody - bo mają wózek z dzieckiem, złe buty albo uznały, że nikt nie pilnuje, to nie ma co się ograniczać. Czasem mówiły bez żenady, że wchodziły za potrzebą fizjologiczną, a czasem, "bo się zaczytały". Ośmiokrotnie weszły też osoby podające się za właściciela ziemi w rezerwacie, które zgodnie z decyzją wojewody ustanawiającą rezerwat - mają prawo do niego wchodzić. Pytanie tylko, po co to robią (na własne ziemie nie wchodzą, bo nieużytkowane zarosły trzciną).
Wykres 2. Deklarowane powody włażenia do rezerwatu  |
Wykres 3. Zmiany w proporcji deklarowanych powodów włażenia do rezerwatu po kolejnych akcjach wbijania pali. Kolory jak na Wykresie nr 2  |
I na koniec jeszcze raz składam serdeczne podziękowania dla wszystkich osób i instytucji, które aktywnie wsparły nasze działania - finansowo, materialnie i swoją obecnością. Szczegóły są poniżej, podobnie jak relacje do poczytania, jak komuś jeszcze za mało :)
